Niet om gevraagd

Dank voor je boek. Het heeft mij erg geholpen enigszins grip te krijgen op de rollercoaster van gevoelens en emoties, waar ik ongevraagd in beland ben. Mijn zoon van 17 jaar is uit het contact met zijn vader gegaan. Op uitnodigingen van zijn vader gaat hij niet in. Zijn vader en ik zijn 8 jaar uit elkaar. Vanuit een co-ouderschap, heeft mijn zoon (toen nog 16 jaar) ervoor gekozen om bij zijn vader te gaan wonen. Dat heeft ongeveer vier maanden stand gehouden, totdat de bom barstte. Hij woont nu een klein jaar bij mij. Ik ervaar het dragen van de verantwoordelijk van ons kind op mentaal en emotioneel vlak, als zwaar. Een kind van deze leeftijd die hiervoor kiest, komt naar mijn weten niet vaak voor. Ik ben op zoek naar de groep ouders die in een soortgelijke situatie zitten en/of literatuur over ‘die andere ouder’, die gekozen wordt, niet omdat je kind zo graag bij jou wil zijn, maar omdat hij weg wil bij die andere ouder. Mijn zoon heeft geen complexe scheiding meegemaakt en er is geen sprake van ernstige problematiek bij ouders. Ik heb van begin af aan goed contact gehad met de vader van mijn zoon. Dit contact is door de breuk met tijden flink onder spanning komen te staan en we vinden  beiden steeds weer de bereidheid om spanningen op te lossen. Wat mij bezig houdt is dat je als ‘overgebleven ouder’ na de breuk in een rol/positie komt waar je zelf niet om gevraagd hebt of invloed op gehad hebt. En hoe ik vanuit mijn positie kan bijdragen, zodat mijn kind de weg terug naar zijn vader kan...

Read More

Verbroken contact vader en zoon (15) na scheiding

 Ik ben moeder van een zoon van 15 jaar. Zijn vader en ik zijn 10 jaar     geleden gescheiden en hij zag zijn vader twee keer per week. Een man met     een alcohol- en drugsprobleem. Uiteraard is mijn zoon altijd loyaal     geweest en ik heb contact altijd gestimuleerd en mogelijk gemaakt.     Totdat mijn zoon zelf dingen ging ontdekken, zien en ervaren.     Ik hoef niet in details te treden… anderhalf jaar geleden heeft mijn     zoon zelf het contact verbroken en hij is daar heel stellig in. We     kunnen er goed over praten en hij weet dat ik hem steun in zijn besluit     – ook als hij het contact wil herstellen.     Geen contact met zijn vader doet hem zichtbaar goed. Hij is stabieler,     gezonder, vrolijker… maar ik weet ook dat er pijn en verdriet onder     zitten. Zonder er té vaak naar te vragen, houd ik een vinger aan de     pols. Maar ik ben óók bang dat ik het niet goed doe.     Kort geleden heeft mijn zoon onverwacht een brief aan zijn vader     geschreven waarin hij een poging doet het contact te herstellen. De deur     op een piepklein kiertje heeft gezet. Zijn vader heeft daar zó     ‘verkeerd’ op gereageerd dat die deur weer heel snel dicht is     gegaan. Au.     Enerzijds ben IK heel blij dat het contact is verbroken want mij leven     is er een stuk rustiger door geworden. Anderzijds weet ik dat ik invloed     zou kunnen uitoefenen door het gesprek aan te gaan. Mijn gevoel zegt dat     mijn zoon zich afsluit uit zelfbescherming en dat ik erop moet     vertrouwen dat hij zelf aangeeft wanneer hij weer zo ver is….     Pfff… zit ik hier mijn hele verhaal te vertellen… Wat is mijn vraag?     Bij wie kan ik terecht voor tips/advies hierover. De meeste info is     gericht op volwassen kinderen. Ik denk dat het voor mijn zoon van belang     is dat ik hem NU al op de juiste manier help en...

Read More

Wat te doen…

Het contact tussen ouder(s) en kind is verbroken. Maar wat als er kleinkinderen zijn? Wat betekent de breuk voor broers, zussen en andere familieleden? Hoe ga je om met familiefeesten en andere feestdagen? En wat als er iemand ziek wordt of overlijdt?

Read More