Rouwen om een levende moeder 4

Beste, Ik voel met je mee inmiddels heb ik jaren verbroken met mijn gehele familie. Was op en af dan weer afstand nemen dan weer terug pak ze mij harder aan. Zij heeft gezorgd dat de hele familie een hekel aan mij kreeg en ook afstand van nam. Na vele sessies met psycholoog heb mezelf vertrouwen terug en mezelf staande weten te houden. Nu ligt mijn moeder in het ziekenhuis zelf hier werd ik niet over geïnformeerd via via heb ik dit te horen gekregen. Het raakte mij enorm was mij duidelijk hoe diep het zit. Sinds mijn kinderen jaren zwarte schaap van de familie. In de weekend ziekenhuis gebeld kreeg te horen dat mijn moeder op de cardiologie afdeling lag inmiddels is zij verhuisd naar de IC voor een hartoperatie. Vanochtend ging ik naar het ziekenhuis op de status op te vragen en uitgelegd dat ik de oudste dochter ben en niet geïnformeerd door de familie. Ik kon niet mijn moeder zien vond best schokkend omdat ik haar jaren niet gezien heb. De verpleegster stelde mij gerust dat mijn moeder aanspreekbaar was eo ik haar wilde zien ik zei ik laat het hierbij ik voelde me ook gerust. Bizar en heftig dat het zover moet komen mijn moeder en zusje zijn beide zwaar narcistisch/monsterlijk. Mijn zusje is een nakomeling en we schelen 16 jaar toen zij kwam moest ik het huis verlaten. Woonde vanaf mijn 16e op mezelf onervaren toen zo groen als gras. Inmiddels 52 jaar leven goed op rails geen kids en partner, leid een rustig mooi leventje ben erg dankbaar voor de stabiliteit heeft mij ook jaren gekost om op dit niveau te kunnen leven en dit pakt niemand van me af. Ik heb heel wat tranen gelaten rouwen om een levende moeder deed me goed. Bij mij komen alleen maar negatieve ervaringen naar boven wanneer ik aan mijn moeder denk. Heel veel jaren in schaamte geleefd nu durf ik erover te praten en ben zelf een boek aan het schrijven. Mooi forum....

Read More

Rouwen om een levende moeder 3

Beste S., Ach, wat jammer voor jou. Dat verdien je niet. Ik zit met een soortgelijke situatie. Ik heb recent besloten te breken met mijn hele familie. Ik ben nog maar een tweetal weken weg in mijn hoofd, maar het lijkt erg surreëel en soms moet ik me herinneren dat dit mijn realiteit is. Het is waanzin. Ik heb al jaren geleden gebroken met mijn vader en de familie langs zijn kant. Hoewel ik bijna elke dag aan hem denk, was mijn leven toch wel simpeler en minder pijnlijk. Nu heb ik gebroken met mijn moeder, mijn zus en mijn tante. Ik heb nog een broer, maar die zal de kant kiezen van mijn moeder. Als er wat aan de hand is, dan kiest hij daar altijd voor. Hoewel ik niet wil spreken van ‘kanten’, omdat dit dan overkomt als een machtsspel. Wat dit is voor mijn familie. De macht over mij krijgen. Mijn moeder is een narcist, en ik geloof sinds recent dat mijn zus dat ook is. Ik ben een vrouw van 44 jaar, ook geen kinderen, maar wel een partner waar ik al 27 jaar bij ben. Onlangs ging ik bij haar op bezoek en vroeg ik of ik even kon praten met haar. Een week daarvoor had ze me afgesnauwd aan de telefoon en had ik gezegd: ik ga dicht leggen, waarom doe jij zo? En ze had me niet terug gebeld. Terwijl ik vond dat zij dat wel moest doen, want zij had mij afgesnauwd.. maar dat deed ze niet. Dus probeerde ik te praten met haar een week later, maar ze werd heel agressief. Ik dacht: ik ben hier weg en deed op mijn gemak en heel rustig en kalm mijn jas en sjaal aan. Ze stond nog te snauwen naar mij, met haar tanden ontbloot. Ik dacht er nog aan haar te filmen.. ik wist niet wat ik zag. Toen ik doorging zei ik tegen haar: Ik zou willen, ondertussen, dat je eens nadenkt over je houding naar mij. En ik trok de deur achter me dicht. Ze was ra-zend kwaad. Ik wou gewoon rustig praten met haar.. niets meer, niets minder. Twee dagen later moest ik naar een feestje voor haar verjaardag en ik had er al op toegezegd. Ik ben er dus ook naartoe gegaan. Geen enkel verontschuldiging. Ze gaf mij een lieve kus, alsof de zaak daarmee was afgedaan....

Read More

Rouwen om een levende moeder 2

Hallo, je zegt precies hoe het voelt … rouwen om je eigen levende moeder. Mijn ouders leven beiden nog, maar zij leggen geen contact meer met mij. Ik heb er veel verdriet van. Maar dit verdriet heb ik misschien al van mijn negen jaar … Gelukkig heb ik al jaren een heel mooi gezin, ik ben geliefd en ik ben een onafhankelijke, zeer empathische vrouw van 46jaar....

Read More

Rouwen om een levende moeder 1: lotgenoten gezocht

Ik heb een erg narcistische psychotische jaloerse moeder en ze claimde me erg, ook manipuleren, dan weer even lief en paaien en dan weer kil en kleinerend doen naar mij toe. Als dingen niet gaan op haar manier, straft ze me. Zo ook afgelopen oktober…ze heeft in oktober 2017 het contact weer eens met mij verbroken. Ik loop hiervoor weer bij een psychologe (de klap doet erg pijn en voel me nu echt een wees en voel een leegte maar ook erg bevrijd gevoel). Dit doet me wel goed, even mijn gal kunnen spuwen en wat technieken leren hoop ik hoe ermee om te gaan. We wonen ook nog eens in dezelfde stad mn moeder en ik. Mocht ze weer wanneer het haar uitkomt na maanden bellen, ga ik het contact niet meer hervatten, wat ik normaal altijd wel deed. Ik lijd hieronder en ik stap nu eens echt uit deze cirkel. Ben me nu ah voorbereiden qua informatie mocht ze ineens overlijden tijdens onze breuk, wat dan etc etc. Het is zo jammer dat ik zo een moeder heb, ondanks dat hou ik van haar (helaas heeft zij mij dit nooit kunnen zeggen) en daarnaast ben ik ook ongepland maar ook ongewenst en wilde ze me afstaan, dat heb ik ook vaker in mn jeugd moeten aanhoren. Al met al, nu pas adem ik weer en doe ik dingen op mijn manier en hierdoor leer ik mezelf nog beter kennen en hef ik blokkades op waardoor dingen meer gaan stromen. Dat voelt weer goed. Maar de pijn en breuk ben ik aan het verwerken en realiseer me dat ik in een rouwproces zit voor een levende moeder. Zelf ben ik een 48 jarige dame, zonder partner en zonder kinderen maar ook zonder verdere familie. Scheelt dat ik dit gewend ben en dat maakte me en maakt me ook sterk(er). Ik ben verder erg positief en doe veel leuke dingen met vrienden en kennissen, ga er veel op uit, heb een stabiel leven en ben een echte levensgenieter en bourgondiër. Daarin voel ik me weer gezegend. Ik zou graag in contact komen met andere...

Read More

Hulp of lotgenotencontact: reactie

Om maar meteen op je vraag in te gaan: in Nederland bestaan voor zover ik weet geen lotgenotengroepen voor kinderen en slechts weinig voor ouders, hoewel ik uit de mails van lezers merk dat er wel veel vraag naar is. Mensen lijken in ons land vooral op internetfora en in Facebookgroepen ervaringen uit te wisselen. Zelfregiecentrum De Kentering in Nijmegen heeft aangeboden om als contactpunt te fungeren voor mensen in het hele land, die geen contact meer hebben met hun kind(eren), vader en/of moeder. Ik hoop dat je langs deze weg of op een andere manier mensen vindt met wie je echt kunt praten over wat je bezighoudt. Heel veel sterkte...

Read More

Hulp of lotgenotencontact

Een paar weken geleden heb ik contact gezocht met Slachtofferhulp Nederland, door ze de volgende mail te schrijven: “Vijf jaar geleden is onze middelste dochter, destijds 18 jaar, op een dag het huis uitgelopen en niet meer teruggekomen. Van de politie en uit eigen naspeuringen weten wij dat zij leeft, maar geen contact met ons wil. Omdat zij 18+ is wordt door de politie hier niets mee gedaan. Zij is dus niet officieel vermist. In het begin hebben wij vieren psychologische hulp gehad. Omdat dit gestopt is en niet meer vergoed werd ben ik op zoek naar lotgenotencontact of andere vormen van hulp. Er moet toch iets zijn aan hulp voor ouders van kinderen waar geen contact mee te krijgen is? Kunt u mij verder helpen?”     Slachtofferhulp kon mij niet helpen wat betreft lotgenotengroepen want zij doen alleen officiële vermissing, maar heeft mij  goed op weg geholpen met een aantal links. Waaronder de link http://www.rondjeschagen.nl/nw-823-7-8090/nieuws/introductiedag_contactgroep_hoop.html. Via deze link kwam ik terecht bij Ouders online en daar las ik onder aan de tekst, “mijn kind wil geen contact meer met mij”, over jouw boek! Ik heb het meteen besteld en al bijna uit. Prachtig! Wat ontzettend herkenbaar allemaal……. Maar hoe nu verder? Kun jij mij op weg helpen wat betreft lotgenotencontact?...

Read More